لیزردرمانی کم توان

لیزردرمانی – روشی جدید در درمان آسیب به اعصاب محیطی

Laser therapy- A new modality in the treatment of peripheral nerve injuries 25 years experience from basic science to clinical studies
S.rochkind, MD
تاثير ليزرکم توان بر روی سلولهای عصبی
در مطالعه ای که با استفاده از اشعه ليزر هليوم- نئون 632.8 نانومتر برای تعيين اثر نور ليزر برروی سلولهای مغز جنين موش و سلولهای مغز موش بالغ انجام شد مشخص گرديد که نور مستقيم ليزر هليوم- نئون به ميزان 3.6 ژول بر سانتی متر مربع سبب تسريع در پروسه های سلولی رشد و نمو گرد يد که در نمونه کنترل نور لیزر نديده فقط مقدار کمی رشد ديده ميشد. اين مشاهده پيشنهاد ميکند که اشعه ليزر کم توان را ميتوان در موضعی که بطور آزمايشی باعث آسيب عصب محيطی در آن شده ايم بکار برده و باعث تسريع پروسه های رشد در آن شويم و در نتيجه آن باعث تسريع در ترميم جراحت عصب شويم.مکانيزم ليزر کم توان در بافت عصبی بطور کامل فهميده نشده است ولی بعضی آزمايشات بطور ضمنی اثرات فتوشيميايی نور ليزر را در سيستمهای بيولوژيک توضيح ميدهد. سيتوکرومها تاثير پذيرفته وباعث تحريک فعاليت Redox در زنجيره تنفس سلولی ميگردد ودر نتيجه سبب افزايش در توليدادنوزين تری فسفات شده که بنوبه خود باعث فعاليت Na,k-ATPase و ديگر حامل های يونی ميشود که در نها يت باعث افزا يش فعاليت سلولی ميگردد.
مطالعه بر روی حيوا ن- تاثير ليزر درمانی بر آسيب شديد اعصاب محيطی
روش اشعه دادن برای درمان آسيبهای سيستم اعصاب محيطی و مرکزی در سال1978 توسط روکيند ابداع وسپس طی سالهای بعدی تغييراتی نمود. مدل مورد استفاده در اين کار عصب سيا تيک موش بود. سپس تشعشع ليزر کم توان جهت جراحت شديد اعصاب محيطی چه بطور مستقيم و چه بصورت روی پوستی بکار رفت. اثر اين دو نوع ليزر درمانی در کوتاه مدت اندازه گيری شد يعنی هم پس از چند دقيقه و هم پس از طولانی مدت(روز ها و ماهها) .
در نمونه كوتاه مدت : از طريق زخم باز به عصب جراحت ديده تشعشع مستقيم صورت گرفت و پتانسيل عمل اندازه گيری شد. طول موجها و قدرتهای مختلفی بكار برده شد و مشخص گرديد كه طول موجهای 540 ، 632.8 و780 نانومتر بيشترين اثر را دارند . (P=0.01)
در نمونه طولانی مدت : مشخص شد همانطور كه انتظار مي رفت فعاليت الكتروفيزيولوژيك در نمونه آسيب ديده اي كه اشعه نديده بود كاهش داشت . اما استفاده از ليزر كم توان از كاهش فعاليت الكتروفيزيولوژيك جلو گيري كرد ويا پيشرفت آن را كند نمود. (P=0.001) اين خاصيت هم بلافاصله بعد ازآسيب و هم در طولاني مدت بروز كرد. اين تحقيق نشان داد كه وقتي درمان با ليزر كم توان براي هر دو قسمت عصب محيطي آسيب ديده و بخش نخاعي آن انجام شود در مقايسه با كاربرد ليزردر محل ضايعه به تنهايي مدت زمان بهبودي و كيفيت ترميم عصب سياتيك اسيب ديده بهتر ميشود .مطالعات بافت شناسي نيز يافته هاي الكتروفيزيولوژيك را تاييد مي كنند بدين صورت كه ليزر كم توان باعث كاهش ويا جلوگيري از پيدايش بافت اسكار در محلهاي آسيب ديده مي شود. تشعشع ليزر باعث افزايش جوانه زدن(Sprouting) اكسونها در عصب آسيب ديده سياتيك شده و باعث تسريع در بهبودي اعصاب محيطي آسيب ديده مي شود . بعلاوه اثر سودمند تشعشع ليزر كم توان نه تنها در عصب درمان شده با ليزر ديده ميشود بلكه در سگمنت مطابق آن در نخاع نيز بروز ميكند . درمان با ليزر كم توان بطور چشمگيري باعث كاهش تغييرات دژنراتيو در محل عصب درنخاع شده و افزايش تكثير نوروگليا هم از نوع استروسيتها و هم از نوع اليگودندروسيتها را بدنبال دارد. اين مطلب نشاندهنده اين است كه متابوليسم نرونها بالاتر رفته و توانايي توليد ميلين بواسطه درمان ليزري بهتر ميشود . همچنين تشعشع ليزر كم توان باعث ايجاد اثرات سيستميك در اعصاب محيطي بشدت آسيب ديده و مطابق آن در نخاع ميشود .
مطالعه تصادفي دو سويه كور ميزان ترميم عصب سياتيك موش بعد از بخيه كردن و ليزر درماني بعد از عمل
بتازگي اثر درماني تشعشع ليزر كم توان برروي ترميم اعصاب محيطي پس از قطع كامل و آناستوموز مستقيم ان در عصب سياتيك موش بررسي شده است . ليزر با طول موج 780 نانومتر ترانس كوتانئوس روزي 30 دقيقه براي 21 روز پي درپي برروي محل اسيب عصب سياتيك و مطابق آن در نخاع بلافاصله بعد از بستن زخم تابانده شد . پاسخ مثبت سوماتوسنسوري در 55% موشهاي اشعه ديده ودر 11% موشها اشعه نديده مشاهده شد . رنگ آميزي ايمنوهيستوكميكال در گروه درمان شده با ليزررشد بيشتر آكسون و كيفيت بهتر پروسه ترميم بدليل افزايش تعداد اكسونهاي با قطر متوسط و قطر زياد را نشان داد .
مطالعه باليني پيلوت در گروه بيماران بستري شده در بخش جراحي مغز و اعصاب مركز پزشكي سوراسكي و در افرادي كه از جراحت شديد اعصاب محيطي و براكيال پلكسوس براي مدت بيش از دو سال رنج مي بردند .- هركدام از 59 بيمار با ليزر CW 780 nm براي 5ساعت درروز بمدت 21 روز پياپي با استفاده از سيستم ليزري بخصوصي كه مخصوص روش خودمان طراحي شده بود، درمان شدند . ملاك درمان با ليزر دراين افراد بقرار زير بود:
بيماراني كه از اختلالات جزيي حركتي و حسي در رنج بودند و جراحي مثمر ثمر نبود . 56% بيماران درمان شده با ليزر نتايج خوب و عالي در اعمال موتور نشان دادند .
مطالعه اتفاقي دوسويه كور گروه كنترل و پلاسبو درخصوص تاثير ليزر كم توان در درمان جراحت اعصاب محيطي : اين مطالعه در افرادي كه آسيب ناقص اعصاب محيطي در شبكه براكيال از 6 ماه تا چند سال قبل داشته اند انجام شد . پروتكل اين درمان با مجوز كميته هلسينكي دانشگاه سوراسكي و وزارت بهداشت و باهمكاري بخش توانبخشي انجام شد . اين مطالعه بهبودي فانكشنال اين بيماران را پس از درمان باليزر كم توان و يا پلاسبو مورد بررسي قرارداد . بهبودي اين بيماران با مقايسه اشكال موجود قبل و بعد از جراحي طبقه بندي شد . درجه بندي پس از ليزر درماني ياپس از پلاسبو با مقايسه تغيير در قدرت پس از درمان و قبل از درمان انجام شد . تقريبا در همه موارد سطح عمل موتور قبل از درمان حداقل تا خيلي ضعيف بود. از نظر آماري در گروه درمان شده با ليزر درمقايسه با گروه پلاسبو بهبودي قابل ملاحظه اي در فعاليت موتوري ديده شد (P=0.0001) . يافته هاي الكتروفيزيولوژيك از لحاظ اماري نشاندهنده بهبودي قابل ملاحظه در گروه درمان شده باليزر بود . تجربيات 25 ساله ما نشان داد كه ليزردرماني روشي ارزان و غيرتهاجمي بوده و به عنوان درمان اضافي و استاندارد براي بهبودي كاركرد در بيماران داراري آسيبهاي اعصاب محيطي و شبكه براكيال محسوب ميشود . بر اساس تجربيات باليني ما مزيت اصلي ليزردرماني تقويت و شتاب گرفتن بهبودي در بافت عصبي آسيب ديده ميباشد . نتايج درماني نشان ميدهد كه بهبودي پيشرونده در كاركرد عصب باعث بهبودي قابل توجه ميگردد

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
رفتن به نوار ابزار