فیزیوتراپی وتوانبخشی

لیزر در فتق دیسک بین مهره ها

هدف از PLDD يا percotaneus laser disc decompression کاستن از فشار درون ديسک بين مهره ها با استفاده از ليزر ،از طريق عبور فيبر حامل نور ليزر از خلال پوست کمر، تبخير قسمت کوچکی از بخش مرکزی (مغز) ديسک بين مهره ای است که خود باعث کاهش حجم ديسک بيمار و کاهش فشار درون آن ميگردد. همين قسمت کوچک که از بخش مرکزی ديسک بين مهره ای برداشته شده باعث بداخل برگشتن بيرون زدگی ديسک در حال فشار بر ريشه عصب نخاعی ميگردد . يک تغيير کوچک در حجم مرکزی ديسک بطرز عجيبی باعث تغيير زيادی در کل ديسک ميگردد. چوی و آلتمن(1995) با محاسبه هندسی مجرای ايجاد شده توسط ليزر تخمين ميزنند که انرژی يک ليزر 1000 ژولیNd:YAG باعث تبخير 98.52 ميلی گرم از ديسک ميگردد. از آنجا که در اين روش تمام نمونه کاسته شده از ديسک تبخير ميشود و چيزی از آن نمونه بدست درمانگر نمیرسد بنا براين همه مقادير بر محاسبه براساس حدس و گمان استوار است. آشر و چوی و همکارانش اولين عمل ديسک را با استفاده از ليزر Nd:YAG در اواسط دهه 1980 انجام دادند. در موقع عمل ،بخش مرکزی ديسک که تبخير شده است ،از طريق پوسته فيبر نوری ليزر به بيرون هدايت ميشود و پس از بيرون آوردن فيبر ، دهانه سوراخ را با يک بانداژ چسبی ميپوشانند و بيمار را مرخص ميکنند. بهبودی دراز مدت بيماران در اين روش در 70 تا 80% بيماران ديده ميشود. جذابيت عمل در بهوش بودن بيمار و بصورت عمل سرپايی با بيحسی موضعی ميباشد .ممنوعيت نسبی عمل در افرادی است که مشکل پيشرونده عصبی دارند ، يا مواردی که فرد با اين بيماری سازگاری پيدا نموده اند و نيز افرادی که قبلا در همان ناحيه عمل ديسک انجام داده اند

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
رفتن به نوار ابزار